فلسفه

 «متال» شیوه خشونت آمیز موسیقی راک در دهه های اخیر است، اگر چه قدمتی طولانی دارد، اما توانسته سبک و سیاق خود را از راک معترض جدا کند، هر چند همان شیوه قد علم کردن علیه بی عدالتی، فقر اجتماعی و فساد سیاسی و ابراز ناراحتی از فراموش شدن مذهب در میان غرب وارده را در پیش گرفته است. این موسیقی توانسته چنان تاثیری بر مخاطبین خود بگذارد که آنها را علیه بسیاری از مسایل مغایر با دین و اصول اجتماعی بشوراند، اگر چه ظاهری خشن مقابل بینندگان خود به نمایش گذاشته، اما شاید تنها راه جلب توجه مخاطبین غربی برای گوش سپردن نه به نصایح بلکه واقعیات فراموش شده، همین باشد. چون چنین مخاطبی در چنین جامعه مصرف زده به دنبال اشکال جدید از هر چیزی حتی موسیقی است. در اینجا صحبت از گروه های به انحراف رفته موسیقی متال   مد نظر نیست، که هر مجموعه ای حتماً افرادی خارج شده از خط دارد.

صحبت ما درمورد موسیقی متالی است که با استفاده از قدرت اثر گذاری خود مخاطب را به اهداف جامعه آرمانی و متدّین نزدیک کند. شاهد این مدعا آثار بسیاری است که در این خصوص منتشر گردیده

، حتماً فراموش نکرده اید  «مگادث» روزگاری ترانه ای با نام«جمعه سیاه» را برای حادثه اسف با ر   17 شهریور میدان ژاله تهران، به یادگار گذاشته و یا بارها ترانه هایی برای فلسطین مظلوم در کنسرت های خود اجرا کرده است.